Geen nieuws, goed nieuws zeggen ze vaak hè? Wel deze keer is het een beetje minder het geval. Hoewel het nu al een pak beter gaat, zit ik een beetje in een dipje. Ik kan niet goed verklaren waarom, maar het niet-vinden-van-werk is zeker een reden. Maar ik ga ook niet helemaal vrijuit, want echt sollicitern heb ik de laatste tijd ook niet gedaan. Ik kan er mij moeilijk voor motiveren omdat het onmiddellijk gepaard gaat met een gevoel van ontgoocheling "ik zal er toch weer niet bijzitten..."
Anderzijds val je na de voorbereidingen van een trouw, het beleven van die trouw en de roes erna een beetje in een dipje... En nu? Wat moet ik nu doen?
Dan zegt iedereen: "jamaar uwen bouw?" Ja dat is waar we zijn aan het bouwen, maar het doet me niet echt veel... Oei dat vind ik persoonlijk ook raar!
Ik heb echt alles gegeven bij het tekenen van het huis en eens het op papier stond was de kous voor mij een beetje af. Elke keer als ik ga kijken is het ook allemaal precies hoe ik het in mijn gedachten had en dus heb ik niet dat WAW effect dat anderen hebben.
Ook de baby-preassure speelt me wel wat parten... Iedereen verwacht dat er nu baby's gaan komen. En ja, ik wil er wel, of nee, misschien toch niet? Of toch zeker nu nog niet, of toch?
IK WIL ANDER WERK!!! Maar ga ik dan wel gelukkig zijn? Eens ik ander werk heb? Mijn werk nu is toch ook tof en ik heb leuke collega's en de sociale sector is toch veel "menselijker" dan de privé...
En zo gaan we alsmaar verder in het piekerhoofd waar iedereen (incluis mezelf) zot van wordt!
4 opmerkingen:
komaan katrien, laat je niet doen!!
Voor je ander werk zoeken, je schreef het zelf heb je de laatste tijd niet zoveel meer gedaan dus is het misschien het moment om er terug is tegenaan te vliegen?!
Jullie huisje, je weet dat je er nog niet onmiddellijk in kan dus is het nog zo'n beetje en ver van je bed show'tje.
En kindje, tja het is waar je je prioriteiten legt eh. Zou het niet beter zijn eerst kindje en ander werk? tis maar een vraag eh???
Hou je goed en als er iets is...je weet waar ik ben ;-)
ohja...je kan ook blijven solliciteren als je zwanger bent eh en dan zeggen dat het voor na je zwangerschapsverlof is. Kheb dat ook gedaan en ik had ergens anders mogen beginnen, maar voor mij was het financiele niet zoals ik het gehoopt had. vandaar da'k nog altijd bij AP zit...
Kop op Katrientje!
Ik zou eerst lekker bouwen en in mijn huisje gaan wonen. Zo een nieuw (vochtig) huis is niks voor kleine boelekes. Dan doe je eens alle nieuwe hoeken van je huis met koen en die baby zal er wel komen. Het is nog zo lekker rustig zonder ;o) Ik wilde ook in 123 kindjes maar als ik er nu op terugkijk ben ik soms een beetje jaloers op de koppeltjes zonder kindjes die gaan en staan waar ze willen en vooral WANNEER ze willen. Een nieuwe job zo ik oftewel echt een tijdje voor je dikke buik doen of pas erna. Een nieuwe job en heel snel zwanger zijn is niet altijd ideaal. Ik raakte mijn laatste job zo kwijt. Ik wilde niet blijven wachen (al meer dan 2 jaar) op mijn vast contract. We beslisten ervoor te gaan en lap een tweeling, ik moest langere tijd vervangen worden (anders was dat niet de bedoeling geweest) en mijn vervangster zit nu op mijn plekje te werken. :o(
Zelf blijf ik nu ook eeuwig twijfleen tussen thuis of werk. Ik wil wel heel graag weer werken, iets anders aan mijn hoofd, soiciale contacten, ... maar ik wil er ook helemaal zijn voor mijn kindjes ... Ik kan de keuze niet maken. Voorlopig blijf ik dus lekker thuis, sta met jimmy mee in de zaak en zoek wat freelance opdrachten. Zo heb ik wat anders aan mijn hoofd (als ik dat wil hihi) en kan ik er zijn voor de kindjes. De collega's die schieten er nog even bij in maar dan babbel ik maar wat langer aan de schoolpoort ;o)
groetjes
PS waar blijven de foto's van bij ruben? Wie was allemaal daar? Was kleine Stan er ook bij?
Het wordt DRINGEND tijd voor een GIRLSNIGHT!!!!
Het valt me op dat het "geen nieuw werk vinden" een serieuze domper kan zijn op je leven... Dat vind ik spijtig, want er zijn toch een heleboel dingen die wel goed lopen? Jij kan zelf kiezen hoeveel je waaraan denkt, niet?
STOP (in the name of love - vooral dan de liefde voor jezelf) met piekeren, lieve schat!
PS: als je twijfelt over "baby wel of niet", dan is dat voor mij eerder een teken van niet... Ik zou er pas voor gaan als je uit volle borst, met sprankelend enthousiasme en een grote smile kunt zeggen: "laat die babies maar komen!".
Een reactie posten