A colecionadora

Ben er dan toch geraakt! Ik kreeg enkele weken geleden een uitnodiging van een vriendin van een vriendin om naar een vernissage te gaan van haar expositie.
Nu is die vriendin Claudinha niet zomaar een vriendin! Ik leerde haar enkele jaren geleden kennen op een internationale design-meeting IDEM.
Het klikte meteen en toen ik het jaar erop uitgebreid naar Brazilië reisde, kon ik ongegeneerd bij haar binnenwandelen om daar enkele dagen te vertoeven.
Ook toen Koen en ik nieuwjaar gingen vieren op Copacabana gaf ze ons prompt de sleutel van haar appartement terwijl ze zelf op reis was...
Wie doet zoiets? Zou jij het doen? Ik vroeg het me alvast zelf af?
En ze had Koen zelfs nog nooit gezien...
Ik vond dat echt fenomenaal en dat is ook hoe ik over Claudinha denk.
Ze heeft sinds enkele jaren een hip winkeltje in Rio en werkt dus samen met vele kunstenaars, artiesten en designers.
Zo leerde ze Luiza kennen en zij is hier in België om een collectie kleren tentoon te stellen.

Ik wilde Luiza dus absoluut ontmoeten, al was het maar omdat Claudinha mijn coördinaten had doorgegeven!
Tijdens de vernissage stonden Koen en ik voor een grote lelijke witte poort die hermetisch gesloten was. Het was al 23u en (moedig als we zijn) durfden we niet meer aanbellen.
Onnozel bleek achteraf, want achter die poort schuilt een prachtige tuin, waar ze nog tot een stuk in de nacht Braziliaans hapjes hebben zitten smullen! (grrrgrrrrgrrr)
Maar goed, ik wilde haar per se ontmoeten en dat is ondertussen dus gelukt en ik moet zeggen dat haar kleren er mogen zijn! Echt toffe dingen zitten ertussen!
En een toffe meid ook trouwens, zeker na een notenwijntje dat we haar gepresenteerd hebben in Goupil le fol. Want dat is toch een cafeetje dat je moet gezien hebben als je in Brussel bent!

1 opmerking:

PAnnouk zei

IDEM! Alleen het woord al roept heerlijke herinneringen bij me op! Dat is het beste dat me overkomen is van mijn studies in Genk ;o)